De laatste bezoekers
Afgelopen zaterdagavond mocht ik voor de derde en jammer genoeg al laatste keer bezoek ontvangen in Jönköping. De dag na de laatste deadline voor mijn voorlaatste vak reisden Lore en Kevin, twee vrienden van de kenpo, helemaal vanuit het verre Peulis tot in Zweden. Ik blijf het immens zot vinden dat in totaal zeven schatten van mensen helemaal tot in Zweden gereisd zijn tijdens mijn erasmus hier! Net zoals bij het bezoek van mama en papa, kon de timing van hun bezoek bijna niet beter. Aangezien mijn derde vak dus net volledig was afgerond en mijn laatste vak 'Conflict Management' pas een uurtje voor hun vertrek van start ging, kon ik dus de volledige twee dagen dat zij hier waren samen met hen spenderen.
De volgende, en eerste volledige, dag wou ik hen zoveel mogelijk van Jönköping zelf laten zien en beginnen deden we daarvoor in het lucifermusuem, onder de Zweden beter bekend als tändsticksmuseet. Net zoals bij mijn vorig bezoek hadden we geluk en was de inkom weer helemaal gratis en tegen de tijd dat we buiten kwamen waren ook de kerstmarkten in Jönköping die dag geopend. Stel jullie er wel niet al te veel bij voor, we zijn nog altijd maar in Jönköping en niet in Stockholm haha. Er stonden gewoon op drie plaatsen in de stad, waaronder het fabrieksgebied, een paar kraampjes uitgestald, maar dat zorgde er wel voor dat heel Jönköping eens buiten kwam. Nog nooit heb ik zoveel volk in de winkelstraat gezien en er waren zelfs twee kerstmannen van de partij, waarvan er eentje aan het tapdansen was haha. Uiteraard kon ook een wandeling langs het strand niet ontbreken in de rondleiding in Jönköping, net als een bezoek aan het winkelcentrum Asecs en, hoe kan het ook anders, de Ikea. De warmte binnen was meer dan welkom, want van een hele dag buiten rond te lopen waren mijn handen zo bevroren dat het te veel pijn deed om mijn wanten uit te doen. Al een geluk heb ik ook het geweldige talent om met mijn neus te typen en de busuren zo op mijn gsm op te zoeken haha 😜.
Aangezien Lore en Kevin ook graag de Zweedse natuur wilden verkennen, stond er de tweede dag een wandeling op de planning. Ik wou ook graag nog eens een nieuwe wandeling ontdekken dus besloten we om naar Röttle by te trekken. Dat is dat dorpje vol met rode huisjes en een prachtige waterval dat ik reeds met mama en papa had bezocht. Bij mijn vorige bezoek had ik al gezien dat er achter dit idyllisch dorpje een natuurgebied met wandelpad schuilging en de keuze voor deze wandeling leek me ideaal omdat het te combineren is met een bezoekje aan Gränna.
Om dit alles op één dagje rond te krijgen en zeker om voor het donker het bos uit te zijn vertrokken we 's ochtends al vroeg met de bus richting Röttle by. Na een beetje rondgedwaald te hebben in het dorpje dat nu nog adembenemender was door het witte laagje sneeuw dat alle orde huisjes bedekte en de bevroren waterval, vonden we onze weg naar het begin van een wandeling. We besloten de groene wandeling Västanåleden te volgen van zo'n 7,5 kilometer lang. Het eerste deel van de wandeling volgde voor een lange tijd het Vättern meer totdat we links ommekeer moesten maken en we op een bijna volledig verticale bergwand botsten. Vooraleer we aan onze tweede helft van de lus konden beginnen, stond ons dus eerst nog een heuse beklimming te wachten. De foto's die getrokken tijdens dit avontuur doen bijlange geen recht aan hoe het er in het echt uitzag, maar de geldt ook voor het uitzicht dat we er als beloning voor kregen. Haha ze hadden naar mijn mening wel mogen aangeven dat dit geen wandeling voor beginners was en de sneeuw maakte het er bovendien niet makkelijker (maar wel mooier) op. Het gaat jullie waarschijnlijk niet verbazen als ik zeg dat ik meerdere keren los in de sneeuw gevallen ben en soms waren de paden niet heel goed zichtbaar meer doordat ze ondergesneeuwd waren. Dus een dikke merci aan de persoon die de wandeling voor ons gelopen heeft; uw voetstappen zijn meerder malen van pas gekomen 😜. Al een geluk zijn de wandelpaden hier, in tegenstelling tot in België, wel heel goed aangegeven en waren er zelfs touwen gespannen die ons konden helpen bij de beklimming.



















.jpeg)
